AIDS

Poprzednia Następna

Dlatego, że progności, w tym media, szczególnie prasa codzienna, karmią nas stale powtarzającymi się (fałszywymi) alarmami. Przykłady przytoczę za Christine Maggiore, choć podobne można znaleźć i w naszej prasie: „Do 1991 roku wirusem HIV zostanie zarażonych 5 do 10 milionów Amerykanów” – doniósł Newsweek w dniu 10 listopada 1986, „Do 1991 jedno na dziesięć niemowląt padnie ofiarą AIDS” – brzmiał tytuł w USA Today w 1988, „W 1996 trzy do pięciu milionów Amerykanów będzie nosicielem HIV a jeden milion umrze na AIDS” pisał w New York Times Dr. Anthony Fauci, dyrektor NIAID 14 stycznia 1986 roku, „Bez zakrojonej na olbrzymią skalę interwencji rządowej może nikt nie ocaleć” pisała Donna Shalala, Sekretarz HHS w Washington Post 8 czerwca 1999 roku. Istota książki Christine Maggiore polega na bardzo przekonującej analizie danych liczbowych. Każdy czytelnik umiejący logicznie myśleć natychmiast podchwytuje wiadomość, którą zestawiane przez autorkę dane jednoznacznie przekazują. Wymowa liczb jest tak oczywista, że chciałoby się je zacytować za autorką i powiedzieć patrzcie sami, to jest bezsporne. Ulegam całkowicie tej pokusie, ale moim zamysłem nie jest przepisywanie tej książki. Co kryje się za tymi sensacyjnymi danymi? Christine Maggiore nie ma wątpliwości: przedstawianie AIDS jako największego zagrożenia zdrowia Amerykanów pozwala na pierwszeństwo w zdobywaniu funduszy na badania naukowe. W efekcie problemy, które dotyczą o wiele większej liczby ludzi otrzymują wielokrotnie niższe dotacje. Wydatki poniesione na jednego zmarłego na chorobę serca były w 1996 roku 37 razy niższe niż w przypadku zgonu osoby chorej na AIDS.

Poprzednia Następna